Bu gecə qonağım olub şeytan,
Bəli-bəli, doğrudur məlumat.
Anlata bilmirəm insanlara
Ki, mən deyiləm mələk sınıq qanadlarla
Anlayın dostlar…
Mənəm zülmətlərin şahı
Mənəm dərdlərin baş tacı
Yoxa çıxır səhifələr
Yenə vida zamanı…
9.03.2010 02:15
Mənim adım Həsəndir, 12 yaşım var. Mənim yaşıdlarım məktəbdə oxuyurlar. Mən də bir vaxtlar məktəbdə oxuyurdum. Dərslərimdən də həmişə əla qiymətlər alardım. Amma 2 ildir ki daha məktəbə getmirəm. Əvvəllər biz varlı idik. Mən, anam, atam çox xoşbəxt idik. Evin tək uşağı idim. Həmişə nazımla oynayardılar. … continue reading this entry.
Otağıma girib qapını örtdüm… Dərindən nəfəs aldım… Otaq çox darmadağındır. Çəkildim bir küncə, gizləndim hamıdan. Görməsinlər, tapmasınlar məni. Burda heç kəs yoxdur. Təkəm… Otaq pəncərəsiz və qaranlığdır… Sevirəm pəncərəsiz otağımı. Bura günüzlər günəş şüaları, gecələr isə ayın işığı düşmür. Hiss eləmirəm fəsilləri də… … continue reading this entry.
Hmmm… Hisslərimi tək vərəqlərə yaza bilirdim, bölüşməmişdim kimlərləsə.Utanırdım, çəkinirdim. Geri vərəqləyirdim kitabın səhifələrini, oxuduqlarımı yenidən oxuyurdum. Bu gecədə tək sakindi nəmli gözlər. Həzin musiqi səsi.. insanı nağıllara aparır. Pianoda səslənir bu notlar. Fərqli birilərini axtarmadan dayan! Gözümü bağlayırdım görməməkçün insanları… Aç gözlərini bax uzağa, haradasa onlar var, var! Sən qaçırsan hamıdan. 3 ay-5 ay – 10 ay, 1 il… əlvida. Yeni axtarışlar, yenə başla yenə əlvida. Niyə beləyəm axı? Məsuliyyəti öz üzərimə götürməkdən bezdim. Heç nə öyrətmədilər, birdən atdılar həyat səhnəsinə və dedilər “tamaşa başladı!”. Qorxdum, bilmirdim yaxşılıq nədir pislik nə. Özüm öyrənməyə başladım. Axı səhnəyə qədəm qoymamışdan öncə məşqlər olmalıydı. Olmadı!… Bu qədər ağır yüklə yüklədiz məni. Bir neçə yol ayrıcında saxladız avtomobili və məni yarı yolda qoyub getdiz. Bilmədim hara gedim, necə gedim…
4.01.2010.
Kolera:
Dik bir yokuş hayat, başında Azrailiyle bekleyen
Azrail melekten korkma! O bir emri yerine getiren
terbiyen haddini hatırla, kıyametten önce bir
kıyamet kopsa Allah’ım şükür sana, kavuş bana
her gün korkuyu tanıdığım ilk günüm
Her dün sana yaklaştığım bir bölüm
her hüzün sorularıma bir cözüm
Sana yürüdüm , Hak sürüm sürüm
Kalbim saklı kalmış bir cürüm.
Ey benim başımı alıp duvarlara vuran gönüllüm
Sen her böyle yaptığıda bin parçaya bölündüm
düşünmezmi kimse, kim kendini küçük düşürdü?
küçüğüm çünkü kalbim büyüdükçe beden küçüldü
Estir yelleri, hüznün bitsin dertleri
Sen dağıtmazsan gitmez acının küçük fertleri
cümle cümle anlatmakla bitmez sabir halleri
sanma tabiat ana, bunlar Rabbin kızgın selleri
Her gördüğünü hayra yorma, şükret yaz ayında donma
buruk açık düştü kama, bomboş iş üstünde drurma
vurana kadar kaçar turna, harcanmalı zaman boyna
kara hain girer koyna, söylediğine uyma
[Nakarat]
Bunu masal mı sandın?
Etkilemez ölüm beni inan hiç
Beni inan hiç omzundaki yükleri sal dünya
Yan gönül yan
Kalpten düştü yaşama sevincim inan
Sevincim inan kalpten düştü kıyım yakın artık
Bunu oyun mu sandın?
Hileni ancak kendine yedirirsin sen
Yedirirsin, yedirirsin ye de bitir git artık
Pes ettim mi sandın?
Taarruzumun yönünü sen ne bilesin?
Sen ne bilirsin neyi bildin ki, yönünü bileceksin?
Sago Verse:
Sahte tüfeği kafama dayamış korkmamı bekliyosun
Düşüncemin geldiği yere git!… Kendine yer kap!…
Burası benim ilim yerim, kendimle ilgili sorunum varsa
Bırak doktorum olan “Ben” Uğraşayım.
Şeytan yoluna girişleri annem keserdi, giremezdim.
Babam için cennet gerekli, ben hep bunu bildim.
İçimdeki ateşle oynamaktan yanıyoriçim.
Ve birgün memleketten 750 km ileri gittim.
Yarın için bir defans taktiği bulmalıyım.
Çok kişiyi öldürdüm, cesetlerinde parmak izim yoktu.
Soğukluk içimi ürpertti, damar kanım dondu.
Bu yeniden başlamasından korktuğum kaçıncı sondu?
Canım yandığında birkaç hafta bağırdım!…
Fırçayı elime aldığımda ilkin anılarımı boyarım.
Gelecek adına hiçbir hayali resme dökemez parmaklarım.
İçimde iyiliklerimin dedikodusunu yapan şeytanlarım.
Zaman akıp gittikçe gözlerim daha çok doluyor
Vakit gider gelmez, işte bu canımı çok sakıyor
Hata ve yanlışlarım çırılçıplak, o kadar utanç vericiki!…
Benim böyle olmamam gerektirdi.
=( I’m so sad,,,
Yaşamak için bir neden ararken ölmek için bulursun……..
Suya tökdüyüm zəhər əllərimi əsdirdi
Ey dost sənin varlığın bil ömürə hədiyyəydi
Mən gizlətdim özümü, gizləndim qaranlıqda
Üzümə çəkdim rənglər, sən görmədin əslimi
Qatdın zəhərə zəhər iştahımı artırdın
Mən daxildə boğuldum! Mən sakitcə ağladım
Sənin yanında isə sakit susqun insandım.
Sən bezdin boş dünyamdan, bezdim boz daş-torpaqdan
Sənə verdiyim güllər rəngi solğun oldu ki
Bəyənmədin gülləri, solğun rəngsiz günləri
Qəzəbli baxışlardı sənin son yadigarın.
Sonunda o zəhəri içdim öz əlimlə mən
Bağışla dost sən məni, bağışla sonunda ki
Yoxam mən də gün kimi…
=( Əlvida dost……..
18.01.2010
Kader mi yazmış ?
Silinsin tüm günahlarım,drama yollarında köprü istikametindeyim.
Ben hüzündüm beni sen seçtin.
Varır mı şahıma son lütuflarım?
Kimsede aramadım gönlümün pamuk prensesini.
Sen yüzümdün beni kahrettin.
Yaşanmışlık kolumda büyüyen bebeğin ergenlik hali.
Kim yırttı vesikalıklarımı?
Kalbin kal köşelerinden alamazsın platonik evlatlarımı.
Yarattığım turkuaz derinliğinde yüzüyorum ben.
Korkarım derinlik sarhoşluğunda vurgun yolcusuyum.
Sonsuzluğun beni tanımadı,yalnızlığım fırtınalı.
Kuklalar sepette,çek al egolarını !…
Asi ruhum sahi geç mi kaldı yarına söyle ?
Ben bugünlerde evcilim.
Sencil olmanın sakıncasında düşün nöbetleri.
Voltasını atar vardiyalı bir işçi.
Devir vakti gece yarısı böldüm uykularımın nadide hediyelerini.
Bende saklı sırlarım ki; içime sindi hırslarım.
Cephanelikte mermi bitti,belki bundandır ki tırsarım
Kansere yenik düşmesin umutlarım.
Hücrelerimi yerine koy şakası yok savunmasızlığın !…
Yalancının konuştuğu lisan daim yalanca
Kancamı taktığım gerçekler mi palavra?
Bu espiride yok şaka,insanlık kadavra.
Şiirbazın sopası elinde ”abracadabra!…
Kader mi yazmış ?
Silinsin tüm günahlarım,drama yollarında köprü istikametindeyim.
Ben hüzündüm beni sen seçtin.
Varır mı şahıma son lütuflarım?
Kimsede aramadım gönlümün pamuk prensesini.
Sen yüzümdün beni kahrettin.
Drama yolları taşlı,geliyor kara kaşlı
Arkadaşlıklar neden en az bir çıkara dayalı?
Yırtık kalbim yamalı.
Dostlarımın ücreti pahalı,ödemek zor geride kalan tüm hesapları.
Şu günlerde pamuk prensesin gözleri yaşlı.
Özrüm içinde pranga yemiş zanlı.
Yine de sahipliğim içinde varolan duygularım canlı.
Sanırım en son Karadeniz’de gemilerim battı.
Kanımca herşey yapmacıktı.
İstila komandoların bedenimi sardı.
Askerlerim silahsızdı,bu nedenle kalelerim az zamanda hırpalandı.
Kara listem okunaklı,sonuçlar dokunaklı.
Son celsede boşadım aşkımı,elimin tersiyle düz ettim tüm kırışıklıkları.
Tadilatta kalbimin boş beyaz sarayları.
Yaşlı taş çocuk kırdı sevdiği tüm oyuncakları…
Kader mi yazmış ?
Silinsin tüm günahlarım,drama yollarında köprü istikametindeyim.
Ben hüzündüm beni sen seçtin.
Varır mı şahıma son lütuflarım?
Kimsede aramadım gönlümün pamuk prensesini.
Sen yüzümdün beni kahrettin.
Salam boş vərəq.Necəsən? Məktub yazmaq istədim amma göndərməyə ünvan tapammadım. Bir azdan boş sətirlər də əlimdəki qələmin mürəkkəbi ilə dolacaq və sən vərəq, boş olmayacaqsan. Ha-ha-ha! Bu gün dəli olmuşam. Hə, mən dəliyəm, dəli!
Hə vərəq, bilmədim kimə yazam dedim elə sənə yazım. Haqsızlıq deyilmi hər dəfə səndən istifadə edib kiməsə məktub yazıram, amma heç vaxt sənə yazmıram… . . .. . Niyə əlim dayandı? Niyə yazmadı? Axı cavab necə yazacaqsan mənə? O barədə düşündüm. Eh vərəq, nə olub mənə? Özümü tapammıram, dost… Hə, hə itmişəm. Hardayam bilmirəm. Hey vərəq, mən səni çox sevirəm. Sən boş olsan da, yazılarla dolu olsan da. Boş olanda sənə fikirlərimi, günlərimi, hisslərimi yazıram. Yazılı olanda isə oxuyuram darıxmıram. Başımı qatırsan! Hə, darıxmamaqçün…
Sağol vərəq…
 | AiR on |
| AiR on |
 | Heartless Girl.. on Sadəcə bax! |
| Heartless Girl.. on |
| AiR on |
