Xəyallar

Səmanın üzünə baxıb
Tez-tez xəyallar qurardım
Gah kosmonavt, gah xalçaçı
Gah da bir səyyah olardım
Ulduzlar birdən sönəndə
Kimsə öldü düşünərdim
Başqa bir ulduzlar çəkib
Yeni həyat başladardım.
Hərdən səhralarda gəzib
Hərdən qütblərdə donardım
Qanadlanıb göy üzündə
Özüm dövrələr vurardım

Bir dənizin kənarında
Kiçik daxmamız da vardı
Biz dərdlərin arasında
Dünyanı xoşbəxt sanardıq
Bir uşaq tək xəyallardan
Bə’zən özüm də qorxardım
Birdən röyadan ayılıb
Əlindən möhkəm tutardım.

(08.02.2010)

Yayınlandı: on Temmuz 15, 2010 at 5:08 pm  Yorumlar (5)  

Bu yazının geri izlemesini yapmak için URI: http://zibilxana.wordpress.com/2010/07/15/x%c9%99yallar/trackback/

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri.

5 YorumYorum yapın

  1. xəyallar, çərçivəsindən çıxıb reallıqda olmasını istədiyimiz şeylər də elə reallıq çərçivəsində bəzən qalsa daha yaxşı olar ən azından əl çatmaz…

    çünkü çox vaxt sahib olduğlarımız dəyərini itirmiş formada üzümüzə durur…

    P.S yazını çox bəyəndim.. ((:P

  2. “çünkü çox vaxt sahib olduğlarımız dəyərini itirmiş formada üzümüzə durur…”
    əla!

  3. ((:

  4. .ChoX YaxSHI yAZMISAN….. :( :)
    .mARAGLIDIR..!!.

  5. Xəyallar… Xəyallara aid çox yazım, çox fikrim, çox şeirim var.. Bəlkə də tək dayağımdır onlar. Yıxılmamaq üçün tutduğum son budaq. Xəyallarımı sevirəm.. Lakin,reallığı qəbul edəndə artıq xəyallar da öz sığınacağına almır məni…


Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.