Səmanın üzünə baxıb
Tez-tez xəyallar qurardım
Gah kosmonavt, gah xalçaçı
Gah da bir səyyah olardım
Ulduzlar birdən sönəndə
Kimsə öldü düşünərdim
Başqa bir ulduzlar çəkib
Yeni həyat başladardım.
Hərdən səhralarda gəzib
Hərdən qütblərdə donardım
Qanadlanıb göy üzündə
Özüm dövrələr vurardım
Bir dənizin kənarında
Kiçik daxmamız da vardı
Biz dərdlərin arasında
Dünyanı xoşbəxt sanardıq
Bir uşaq tək xəyallardan
Bə’zən özüm də qorxardım
Birdən röyadan ayılıb
Əlindən möhkəm tutardım.
(08.02.2010)

xəyallar, çərçivəsindən çıxıb reallıqda olmasını istədiyimiz şeylər də elə reallıq çərçivəsində bəzən qalsa daha yaxşı olar ən azından əl çatmaz…
çünkü çox vaxt sahib olduğlarımız dəyərini itirmiş formada üzümüzə durur…
P.S yazını çox bəyəndim.. ((:P
“çünkü çox vaxt sahib olduğlarımız dəyərini itirmiş formada üzümüzə durur…”
əla!
((:
.ChoX YaxSHI yAZMISAN…..
:)
.mARAGLIDIR..!!.
Xəyallar… Xəyallara aid çox yazım, çox fikrim, çox şeirim var.. Bəlkə də tək dayağımdır onlar. Yıxılmamaq üçün tutduğum son budaq. Xəyallarımı sevirəm.. Lakin,reallığı qəbul edəndə artıq xəyallar da öz sığınacağına almır məni…