Ben hep mutlu bir ailede yaşamak istedim. Güler yüzlü insanlar olsun, hiç bir-birine sokak köpeği gibi bağırmasınlar. Seni böyle bir ailede büyüte bilmek oldu sonrakı isteğim. Özür dilerim oğlum, senin de benim gibi olmanı istemediğimden sen doğulmadan yıllar önce öldürdüm kendimi… Sen olmayasın diye. Sevgilerle annen. (Zeynəb Münzəvi 06.09.2010) NO COMMENT
….
Bu yazının geri izlemesini yapmak için URI: http://zibilxana.wordpress.com/2011/10/13/589/trackback/
